Bofkont!

En dan is het bijna een jaar verder...
En wat voor jaar!

Er waren eye openers, oplossingen, het gevoel van rust in ons gezin. Er werd een huwelijksaanzoek gedaan, getrouwd op het strand, heerlijk vakantie gevierd....



Dat zijn de hoogtepunten wel denk ik!

Dieptepunten waren er ook, maar die worden niet voor niets diep genoemd, dus die laten we lekker daar!

Kleuren is hot in Nederland, heel hot.
En wat hot is, moet ik ook uitproberen natuurlijk! Dus mijn mooie derwent potloodjes zijn weer onder het stof uitgetrokken, kleurboeken zijn aangeschaft, we hebben weer een nieuwe verslaaaaaviiiiing!
En ik word er heeeel rustig van! Leuke bijkomstigheid!

Ik zit een aardig tijdje in de ziektewet en ik heb een zogenaamde Triggerfinger. ( hoewel het mijn duimen zijn...)
En als de bofferd die ik altijd ben....ik heb er twee!!
En de derde is in de maak!

Wat is het toch fijn om een bofkont te zijn...

Dus aanstaande maandag mag deze bofkont zich om 10 uur melden bij de dok, die gaat fijn een gaatje in mijn hand maken en zorgen dat mijn pees weer netjes door de peesschede kan glijden.
Vind het maar ranzig klinken...

En als mijn linkerhand, die als eerste aan de beurt is, weer is genezen, dan heb ik dikke kans dat mijn rechterhand ook mag! Hoeraaaa!

Soms ben ik wel een echte bofkont hoor! Want ik mag woensdag gaan genieten van de beste zanger van Nederland, met de mooiste liedjes die ik ken...
Mijn held!
Kan helaas niet voor je applaudisseren, sorry Marco!

Maar eerlijk is eerlijk, na volgende week ben ik de meest relaxte persoon op aarde. Want waar ik al tijden over droom, moet ik nu verplicht....tot rust komen! Verplicht!!!

Legaal luieren, hoe kun je een grotere bofkont zijn??

Eye-opener!

Ik heb een druk leven. Of maak ik het zelf druk?
Dat is waar ik de laatste tijd mee worstel. Ik wil teveel en er zitten te weinig uren in een dag. En ik heb er simpelweg de energie niet meer voor aan het einde van de dag!

Ik zat net het blog van Revlie te lezen:
http://revlie.typepad.com/revolution/2013/10/and-i-think-to-myself.html

Hoe herkenbaar! Ik heb veel dingen die ik moet.
Werken, mijn huishouden, de kinderen die van alles moeten en willen, waarvoor ik ook weer allerhande dingen doe.

En ik...ach, als het een keer niet lukt, die ME-time, ach...
Maar het is wel zoals zij schrijft...Ik wil teveel, wordt onrustig, omdat mijn hoofd vol zit en ga ontevreden slapen.

Toen ik twee maanden geleden weer begon met buitenshuis werken, was dat echt een worsteling. Daarbij kwam ook nog dat de huisvrouw in mij wakker werd.
Ja echt waar! Er zit een huisvrouw in mij!!!
Mijn vent is daar heel gelukkig mee! En ik voel me er goed bij! Feit is wel dat ik minder tijd heb voor de dingen die ik graag doe...

Als de kinders op bed liggen, zak ik op de bank. Achter de pc of voor de tv...En dan komt dat onrustige gevoel. Ik wil dit maken of ik moet dat nog in elkaar knutselen of af maken...Maar ik doe niks, want ik ben echt moe!
Ik heb de woensdagmiddag inmiddels gebombardeerd tot MIJN middag!
Ik doe alleen de dingen die ik leuk vind! En we eten lekker makkelijk!
Tot nu toe werkt het nog niet helemaal zoals ik wil, maar hee, begin is er!

Dus dat wordt mijn nieuwe doel, meer ME-time...
Ik heb het hardlopen weer opgepakt, heb een avondje zitten scrappen...
Ik wil af van dat onrustige gevoel, dat gerace en het MOETEN!

I'm getting there...slowly...

Een hele mooie dag..

Een hele mooie dag, volgens mijn dochter.

Wat hebben we gedaan?
We zijn naar Tiel geweest, naar de profronde.
Eerst ging papa fietsen, ze moedigde hem aan met deze woorden: doorfietsen papa, je bent de laatste!
Heeeeel opbeurend!

Maar toen kwam het, papa ging van het parcours af en daar was ze! De heldin van Evi, haar grote voorbeeld: Marianne Vos! Evi had hetzelfde shirt aan als mevrouw Vos en dat vond ze erg leuk, want ze zwaaide enthousiast naar Evi. Dat was al heel leuk!
Ze mocht vooraan staan van een mevrouw en stond oog in oog met haar idool!
Marianne had niet veel tijd, maar voor Evi was het al goed!

Toen ging de wedstrijd van start, Evi keek haar ogen uit. Aan de overkant stond de vader van Marianne en ze ging samen met papa vragen of ze na de wedstrijd met Marianne op de foto kon En die zei: ja hoor, dat kan, kom maar naar de camper!

Ze was zo blij!

Wedstrijd was afgelopen met als gedoodverfde winnares: Marianne!

Natuurlijk!

Dus hup naar het parkeerterrein, op zoek naar de camper. We waren niet de enige, uiteraard, maar al snel was ze er. Ze deelde handtekeningen uit en ging braaf op de foto. Toen was het Evi's beurt.

Spannend!!

 

Ze kreeg een kaart met handtekening en beide dames kregen een bidon uit de wedstrijd. Isa draaide hem open zei: Gatver, hij is gebruikt...tsja...

Nog even gekwebbeld met de familie van la Vos en toen op naar de hal, want de grote mannen kwamen eraan!

 

Evi kent de renners van tv, lang niet allemaal bij naam, maar daar is vandaag verandering in gekomen

Nicky(wasdattocheenmooierenner) Bau&Lau, Bram, Johnny, Boy, Lucinda zijn nu de namen die ze echt bij de goede renner kan plaatsen. Ze had er zo'n lol in om te vragen of ze op de foto mocht.

 

 

Met een glimlach van oor tot oor, stralende ogen, gewoon een heel blij meisje. En dat veroorzaakt door mannen en vrouwen die zich werkelijk de tandjes fietsen...veroorzaakt door haar enthousiasme om zelf ook zo goed te worden!

Ik hoop het meid!

De laatste zin van haar vandaag was: dit was een HELE mooie dag...

Daar doe je het voor!

 

 

oh jawel!

Ik leef nog hoor!
En ik maak genoeg mee om elke dag een blog te kunnen maken, maar sommige dingen wil je nu eenmaal niet met iedereen delen. En daarbij...soms ben ik gewoon te lui!

Het is zomer, mensen. En zoals het ons landje betaamt: niet te zuinig ook!
Het is hier altijd hollen of stilstaan. Of we vriezen dood, spoelen weg of smelten weg. Een middenweg is er niet.
Maar ik klaag niet hoor, zou niet durven! Stel je voor dat dat warme, gele ding zich bedenkt en alsnog vertrekt naar andere oorden!

Dus wat doen we?
We genieten met een dikke, vette, grote G!!

Dit jaar is een vakantie niet voor ons weggelegd. Heel jammer, meer jammer dan ik eigenlijk van tevoren bedacht had. Maar soms is het gewoon niet zo....
Dus we vermaken ons op een andere manier. We lounchen in onze tuin, bbq-en, gaan daagjes weg en maken tijd voor ons samen.

Deze week zijn ALLE dames, behalve ondergetekende, een week weg. De twee jongsten hebben het goed getroffen, zij zijn bij opa en oma op de camping. Ik weet niet hoe jullie erover denken, maar voor een kind is er op dit moment geen betere plek. Heerlijk buiten, zwembad, zo vrij als een vogeltje en een opa en oma die je op handen dragen....zucht....was ik nog maar klein...
De oudste is een weekje naar haar moeder dus dat zal vast ook leuk zijn!.
Arjan is werken, dus deze week is mijn naam overdag: Remy!

Er is een verschil, deze Remy is niet verdrietig dat ze alleen is. Deze Remy vind het heerlijk! Even opladen!
Voor de bezorgde mensen onder jullie: JAAAAA ik mis ze, maar ik weet ook dat ze het leuk hebben en dat gun ik ze!
En ik gun mezelf een week om op te laden. Ik denk dat dat me ook een leukere mama maakt...Na roerige tijden heb ik dat gewoon even nodig!

Roerige tijden? Ja, das niet nieuw he? Het lijkt wel of het mijn leven niet zou zijn als er niet iets roerigs zou gebeuren.
Mijn lijf begon kuren te vertonen, mijn relatie gigantische haarscheuren, die we uit alle macht aan het dichtstoppen zijn, want stiekem willen we niet zonder elkaar en ik heb een hele moeilijke beslissing genomen.

17 jaar lang heb ik met hart en ziel voor andermans kindjes gezorgd, een hele poos. En nog steeds ligt mijn hart bij kindertjes. Maar soms gebeuren er dingen in je leven(zie bovenstaande) waardoor er beslissingen moeten vallen. Ik voel me er heel goed bij. Ik doe nu werk wat ook dankbaar is, maar niet die grote verantwoording met zich meebrengt.
Wees eerlijk, een wc goed schrobben of een kind verzorgen....klein verschilletje...
Ik maak een beetje schoon, klets met de mensjes, drink kopjes thee en na een paar uurtjes laat ik de mensen achter in een schoon huis.
Leuke bijkomstigheid: mijn lijf lijkt het te accepteren, medicijnen doen hun werk en ik heb eindelijk het knopje "rustig aan" in mijn hoofd gevonden en deze heb ik vol overgave ingedrukt!
Ik moet nog steeds leren om er naar te luisteren, maar stukje bij beetje gaat het steeds beter!

Ik moest keihard op mijn plaat gaan om te beseffen dat er meer dingen in het leven zijn die de moeite waard zijn en ik de lat misschien eens niet zo hoog moet leggen. Moeilijk, ben ten slotte al 35 jaar en het zit er dus al een poosje in....

Ik stap gedeeltelijk een nieuw leven in, waar voor stress en hoge latten geen plek is.
Tot nu toe bevalt het me wel, het is tijd voor mij....zei ze hoopvol....

It has been a while...

Wow, ik schrik er zelf van, zo lang geleden alweer...
Maar dat komt puur, omdat ik een beetje lui ben. Ik wil graag foto's bij mijn blogjes en als je dan je fone(waar alle foto's op staan) niet aan je pc hangt...tsja...

Maar goed, nu dus wel! dus bereid je voor op een lange post!

We zijn druk bezig in ons eigen huis(lees: Arjan is hard bezig, de paar kozijntjes die ik heb geverfd...) Op dit moment is onze woonkamer aan de beurt. We krijgen over een aantal weken een nieuwe bank en twee fateuils, halleluja!
De wenteltrap heeft plaatsgemaakt voor een gewone vaste trap en ik heb nu eindelijk meer bergruimte in de vorm van een trapkast!

Maar het klussen is boven begonnen. Evi en Isa hebben nu hun eigen kamer, dolgelukkig zijn ze er mee!

EVI

 

ISA

 

Toen de trap!

Met dank aan Optima Bouw en Floris den Hartog;)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Arjan is op dit moment bezig om de woonkamer te sauzen en heeft de ombouw van de kast gespachteld. Ons huis wordt nu echt een thuis! Eindelijk!

 

Voor zover de bouwperikelen, we zijn nog LANG niet klaar, maar alles op zijn tijd!

 

Op creavlak zit ik niet stil...nou ja, mijn handen niet...Ik ben begonnen aan een sprei voor ons eigen bed. Een monsterklus weer, maar wel heel leuk. Zeker nu ik er eindelijk uit ben hoe ik et precies wil!

 

Ik heb inmiddels nog een blok af, maar dan met lichtroze als hoofdkleur. Jaja, een echte meisjessprei.

Nog 26 van deze blokken en dan nog een rand erom...

 

 

 En dan hebben we Beaudine nog, zij wilde graag een tafelkleed met een gat erin...

Een poncho dus. De kleurtjes heeft ze, met enige sturing zelf uitgekozen. En nu het ergste, de andere dames hebben hun bestelling al doorgegeven qua kleuren. Ach, het houdt me van de straat.

 

Mijn andere sprei is ook weer een eind gevorderd. Nog 63 vierkantjes en dan nog een paar keer rond de gehele sprei.

 

Mijn dinnetje en ik hebben besloten een adventsmand voor elkaar te maken. Heeeeeel leuk! Dus ben weer aan het scrappen en niet te zuinig ook. De ideetjes poppen in mijn hoofd en je zou bijna zeggen dat het jammer is dat je maar 24 cadeautjes hoeft te maken. Dus voor volgend jaar staat hij ook weer gepland. Het betekent nu wel dat ik niks kan laten zien...

 

De Kreadoe was er weer en als een klein kind heb ik de nachtjes afgeteld. Ondanks dat er weinig ECHT vernieuwends was, heb ik genoten met volle teugen! Wat stanzen, stempels(natuurlijk) en WOL!! hihi en twee haakboeken en nog wat rommeltjes. Heerlijk toen ik het allemaal ging uitpakken. Nu maar weer sparen voor volgend jaar en zorgen dat mijn voorraad slinkt. Ik heb echt een luxeprobleem, kan vaak niet eens kiezen tussen al dat moois...

Uit een van de boeken kwam een figuur, waar ik als konijnofiel helemaal verliefd op werd:

 

 

Het materiaal ligt al klaar, maar eerst wat dingen afmaken...

 

 

Arjan heeft zoals jullie weten een eigen bedrijf en we gaan uitbreiden! Hoe en wat precies zijn we nu goed aan het uitstippelen en ik heb er nu al lol in. Arjan is niet alleen mijn mannetje, maar straks ook mijn baas. Ben niet altijd een volgzame werknemer hihi, hoop dat ie dat voor lief neemt...

Maar als er nieuws is dat de moeite waard is, zal ik dat zeker melden!!

 

 

Zomer?!

We hebben niet echt een fantastische zomer gehad, maar als ik de laatste paar dagen bekijk en de weersvoorspellingen die we hebben gehad, lijkt het erop of we een leuke nazomer gaan krijgen.
Toch kijk ik stiekem ook wel weer uit naar de herfst en de winter. Lekker kaarsjes aan, feestdagen en het verlangen dat dan weer groeit naar de lente...

Nu het in de avond sneller donker word, ga je meer frobelen. Nog meer??? Ehm...ja....

Mijn kamer is een beetje omgebouwd qua kasten en ik kan alles beter vinden nu het een eigen plekje heeft. Al mijn hobbies zijn vertegenwoordigd in mijn kamer nu...en dat zijn er nogal wat!
Mijn deken is nog niet echt opgeschoten, maar het aapje daarentegen.... Oren, lijf, hoofd en oogjes zijn klaar. Nog 4 ledematen en hij is klaar om in elkaar gezet te worden. Het is een groter karwei dan ik dacht....Maar goed, dat is altijd bij mij...
Mijn kleine vriendinnetje was haar knuffelkoe verloren. En ik vond dat zo sneu! Nu heeft ze een nieuwe:

 



Ik heb deze week een kaartje gemaakt, maar die kan ik nog niet laten zien, omdat hij nog niet gepost is. En ik heb in een recordtijd even een boekje in elkaar gezet. Met mijn blonde hoofd heb ik tot 2x toe de gaatje verkeerd gedaan, maar hee, niets wat er niet gefixt kan worden. Het boekje is inmiddels op plaats van bestemming.(ff je hoofd draaien, foto doet niet wat ik wil!

 

Anita kwam zaterdag om gezellig te frobelen. En een nieuwe kerstkaart is een feit:

 

 

Tijdens het organiseren van alle spulletjes, kwam ik een boel oude foto's tegen en dan zie je hoeveel de meiden op mij lijken...

 

 

Vooral de tweede foto...Evi kan precies zo staan en kijken. Zo grappig!

 

Aankomend weekend zijn we samen....helemaal alleen....en sorry dat ik het zeg: HEERLIJK!

Ben blij als ze weer thuis zijn, maar even geen gekakel en geruzie om ons heen, is wel erg lekker, voor even!

 

 

 

 

 

 

Schandalig!!!

Zoooooo dan! Das ff geleden!

Inmiddels is de vakantie voorbij en zijn we alweer bezig aan de tweede week van school!

Eerst even een update van het vakantie gedruis. Heerlijk twee weken in Drenthe geweest. Tijdens deze vakantie werd ons huis opgeleverd, yeah! Nu kan Arjan zelf aan de slag en als alles gaat zoals het moet gaan, hoeven we volgend jaar niet te bedenken waar we op vakantie gaan!

 

We hebben twee weken genoten! Twee jaar geleden waren we ook in dat park en ik heb toen een fotoshootje gedaan met de meiden en dit keer weer. En wat zijn ze gegroeid!!!

 

 

We hebben met onze stuntelkampioen ook nog gezellig bij de huisarts en later nog even in het ziekenhuis gezeten. Mevrouw kwam de brug af fietsen en in de bocht lag nat gras...flinke jaap in haar kin...Geplakt maar niet goed genoeg dus in het ziekenhuis hechtpleisters gekregen. Het is inmiddels goed geheeld. Ze wilde de shoot eerst ook niet doen, want dan zag je die grote korst...Ehm ijdel???

 

 

En op creatief vlak heb ik niet stil gezeten. Op vakantie heb ik Isa haar kussen afgemaakt.

 

 

Elke dag werd er flink gehaakt. Heb heel erg zitten stoeien met een ripple deken, waar ik gewoon mee gestopt ben, raakte een tikkeltje humeurig volgens mijn vriendje...

Dus begonnen aan mijn grootste project ooit: Granny deken. Inmiddels heb ik 5 rijen van de 15 aan elkaar zitten en ligt rij 6 klaar!

 

Maar ik zou ik niet zijn als er meer was...Ik ben bezig met een speelgoedtas voor mijn kleine vriendinnetje, heb een randje aan een iets te kort rokje gehaakt, ben bezig met een aapje en ik heb een NAAIMACHINE!

 

Inmiddels zijn daar ook wat dingetjes onderuit gekomen. Maar met veel getier en gevloek...het is zo simpel niet zeg maar! Maar ik zal het potverdorie leren!

 

Mijn eerste creaties:

 

 

Dit waren twee shirtjes die te kort waren geworden. Nu zijn het twee bolerootjes, recykleren heet dat! Ik vind dat toch zo grappig!!Oke het is ng niet perfect, maar al doende leert men...Hoe frustrerend soms ook!

 

En dan het hele afslankverhaal...

Wat gaat het goed! Tenminste, vind ik! Ik bleef een tijdje hangen, maar in de vakantie was ik gewoon niks aangekomen. Ja ik heb heus wel wat gesnoept en een ijsje gegeten, maar niet zoals ik dat altijd deed! Inmiddels ben ik bijna twee kilo verder. Ik heb ook een medestander en dat helpt ook enorm.Arjan heeft een nieuwe fiets en de deal was: oke, een nieuwe fiets, maar dan ga je ook ECHT fietsen!

EN dat doet ie, we helpen elkaar door de moeilijke momentjes en we zijn op dezelfde momenten zwak hihi(tsja de bel van de ijscoman is moeilijk te weerstaan)

Kleding kopen is ook echt wel wat leuker!

Dus als we zo doorgaan, komt het helemaal goed met ons!